Sabato: de brief van Maria

John William Waterhouse, Miranda, 1916.

Ik heb drie rare dagen achter de rug; door de zee, het strand en de wegen kwamen herinneringen aan andere tijden bij me boven. Niet alleen beelden; ook stemmen, kreten en lange stiltes uit vervlogen dagen. Het is vreemd, maar leven is het creëren van toekomstige herinneringen; op dit moment, hier aan zee, weet ik dat ik de kiem leg van heel precieze herinneringen, die me ooit melancholiek en wanhopig zullen stemmen. 
   Daar is de zee, eeuwig en woest. Mijn tranen van toen, zinloos; even zinloos mijn wachten op het verlaten strand, hardnekkig turend naar de zee. Heb je deze herinnering van mijn geraden en geschilderd of heb je de herinnering geschilderd van velen zoals jij en ik?
   Maar nu komt jouw gestalte ertussen: je staat tussen de zee en mij. Mijn ogen ontmoeten jouw ogen. Je bent stil en een beetje verdrietig, je kijkt me aan alsof je om hulp vraagt.
   MARÍA

ERNESTO SABATO, De tunnel, 1948.